Poème: "Il est une eau vive" Jean-Joseph Rabearivelo

Il est une eau vive
qui jaillit dans l’inconnu
mais qui mouille le vent
que tu bois,
et tu aspires à sa découverte
derrière ce roc massif
détaché de quelque astre sans nom.
Tu te penches,
et tes doigts caressent le sable.
Soudain tu repenses à ton enfance
et aux images qui l’ont charmée -
surtout à celle où ces mots naïfs mais émouvants se trouvaient :
« La vierge aux sept douleurs ».
Et voici une autre eau vive
qui ne cesse de sourdre sous tes yeux,
mais qui attise ta soif :
ton ombre
- l’ombre de tes rêves –
devient septuple
et, émergeant de toi,
alourdit la nuit déjà dense.
Misy ranovelona
miboika any amin’ny tsy fantatra,
nefa mampando ny rivotra
sotroinao,
ary irinao ny hahita azy
ao ankoatr’ity fonjam-batolampy
niongotra tamin-johary tsy manana anarana.
Miondrika hianao,
ary ny rantsam-tananao dia misafosafo ny fasika.
Tampoka, mahatsiaro ny fahazazanao hianao,
mbamin’ny sary nahafaly azy –
indridra ilay misy ireto teny tsotra nefa
mahagaga ireto :
« La vierge aux sept douleurs ».
Ary misy ranovelona hafa hitanao
tsy mitsaha-miboika eo ambony masoanao,
nefa mampitombo ny hetahetanao :
ny alokao
- aloky ny nofinao –
zary fito
ary mivoaka avy aminao,
manavesatra ny alina efa feno.
Jean-Joseph Rabearivelo
Traduit de La Nuit
Nadika tamin’ny Alina
Editions Tsipika